I think I'm a hopeless case...

I think I wanted to speak in my own native language...

Siguro ako na ang pinaka-masamang tao sa mundong ito pagdating sa pag-ibig... I can't help myself but cry. I guess I'm really a worst-case scenario. Punyeta!!! (if you're reading this, you have no right to sue me for cursing, this is my blog! I have the right to express myself, thank you) Naiiyak na ko, I think I really need a shoulder to cry on. Ako na siguro ang pinaka-tangang tao dahil di ako marunong mag-handle ng relationship. Hay, punyeta. Yeah, I'm blaming myself, I don't want to lose my angel, pero sa ginagawa ko, di ko inaalagaan sarili ko, marami akong trauma, haaay... tapos nawala na tiwala sa akin angel ko. Kulang kasi sa communication. Bihira na nga kami magkita, bihira pa kami mag-usap kapag magkasama kami. Kasi masaya na ko pag kasama ko sya eh. Mahal na mahal ko sya. Pero bakit ganun?! Haaay, pag problema ng ibang tao kaya kong bigyan ng solusyon, yung akin hindi. Bakit ganito ang pag-ibig?? Binigay mo na lahat pero palpak pa rin, o ako lang ito kaya pumalpak?? Haaay, ganun na ba ako ka-palpak???? Bakit yung iba, ayos yung relationship nila?!!! punyeta!! bakit kasi ganito?? Haaay, di ko na kaya to.. T_T.

Haaaay.... eto lang masasabi ko, nakaka-drain ito... buti pa angel ko, tinulugan lang ako. Buti pa sya, parang baliwala ako sa buhay nya. T_T. Haaay... T_T. Siguro masyado kasi akong sentimental, sana lalake na lang ako. I guess I really blew it. To the fact that perhaps everyone has taken me for granted. Damn this trauma!!!!!